Dinomyrmex gigas — gigantyczna mrówka z Azji Południowo-Wschodniej | Kompletny poradnik pielęgnacji

Kiedy pierwszy raz położysz robotnicę Dinomyrmex gigas obok monety jednoeurowej, jej rozmiar i tak cię zaskoczy. Zdjęcia porównawcze na to nie przygotowują. To największa mrówka, jaką większość hodowców kiedykolwiek będzie miała, robotnice osiągają 2-3 cm, majorki prawie 3 cm, a królowa dochodzi do jakichś 3,5 cm. Przy nich każda inna mrówka w twojej kolekcji wygląda jak zupełnie inna kategoria zwierząt.

Ten przewodnik jest zbudowany wokół tego, jak ten gatunek naprawdę wygląda, a nie wokół tego, na czym zwykle skupiają się poradniki hodowlane. Każde zdjęcie poniżej idzie w parze z praktycznym szczegółem, który przyda się hodowcy.

Robotnica-major na tym zdjęciu ma 2,8 cm długości. Moneta jednoeurowa ma 2,3 cm średnicy. To nie sztuczka perspektywy, ciało, od czubka żuwaczek po gaster, jest szersze niż moneta. Większość gatunków dla początkujących ma 4-8 mm.

Co to oznacza dla formikarium: komory muszą być większe niż u dowolnego gatunku dla początkujących. Standardowa wysokość komory 1 × 1 cm nie pozwoli robotnicom wygodnie się obrócić. Komora 2 × 2 cm to minimum, żeby zachowywały się swobodnie.

Królowa na tym zdjęciu ma 3,2 cm długości. Jako jedyna w kolonii składa jaja, Dinomyrmex jest ściśle monoginiczny. Stracisz królową, stracisz kolonię.

Długość życia: 15-20 lat w dobrych warunkach hodowli. Zastąpienie królowej jest niemożliwe, nie ma drugiej królowej ani zjawiska gamergate u tego gatunku.

Tempo składania jaj: niskie. Zdrowa królowa składa kilka jaj tygodniowo. Powolny wzrost jest normalny, nie bierz go za problem. Kolonie przekraczają 100 robotnic w 2.-3. roku i 300 w 5. roku.

Jaja są maleńkie w stosunku do rozmiaru ciała. Larwy są w kształcie litery C, białe i tuż przed przepoczwarczeniem robią się zaskakująco duże, larwa prawie wyrośnięta potrafi mieć ponad 2 cm. Poczwarki są wolne (u tego gatunku nie ma kokonu) i wyglądają jak niedojrzałe mrówki w bezruchu.

Czas rozwoju czerwiu: 8-14 tygodni od jaja do postaci dorosłej. W porównaniu z 3-5 tygodniami u Pheidole czy 6-8 tygodniami u Lasius to powoli. Planuj z tym pod uwagą.

Kasta majorek ma głowę niemal dwa razy szerszą niż tułów. Żuwaczki są na tyle duże, że dają odczuwalne ugryzienie, nie groźne, ale szczypie. Mrówki używają ich do obrony i do rozłupywania twardej zdobyczy.

Kiedy pojawiają się żołnierze? Gdy kolonia dojdzie do 30-60 robotnic, zwykle w 8.-14. miesiącu. Pierwsi żołnierze są wyraźnie mniejsi niż dorośli w koloniach ugruntowanych od dawna.

Dinomyrmex gigas jest aktywny o zmierzchu i w nocy. Na wolności żeruje o zmroku i przez całą noc, a w upalne godziny dnia chowa się do gniazda. W hodowli oznacza to, że najwięcej da się zaobserwować wieczorem i wczesnym rankiem.

Oświetlenie: nigdy nie oświetlaj areny jasnym białym światłem w godzinach jej aktywności. Przygaszony czerwony filtr pokaże ci kolonię, nie płosząc jej. Jeśli chcesz sfotografować aktywność, weź słabą czerwoną czołówkę.

W naturze Dinomyrmex zjada owady, opadłe owoce i wydzieliny owadów roślinożernych. W hodowli:

• Białko: średnie i duże owady (mączniki, karaczany, świerszcze) 2-3 razy w tygodniu. Wcześniej uśmiercone są w porządku. Żywą zdobycz mrówki przyjmują chętnie, ale nie jest konieczna.
• Węglowodany: rozcieńczona woda z miodem, sok owocowy, dojrzały banan albo mango. Uwielbiają cukier.
• Ilość: pojedyncza kolonia licząca 50 robotnic zjada 1-2 świerszcze tygodniowo plus regularnie węglowodany. Więcej niż gatunki dla początkujących, ale bez przesady.

W dobrze urządzonym gnieździe widać kolonię skupioną wokół czerwiu, królową w najgłębszej komorze i kilka robotnic patrolujących wejście. Wilgotność w komorze ma znaczenie: za sucho, czerw wysycha, za mokro, pleśń zabija larwy.

Docelowa wilgotność: gniazdo 75-85%, arena 65-75%. Dinomyrmex to prawdziwy gatunek tropikalny, jego rodzimym środowiskiem jest las deszczowy Borneo, i źle znosi suchość.

Temperatura: gniazdo 24-28°C, arena 26-30°C. Niewielki gradient temperatury (jeden cieplejszy kąt, jeden nieco chłodniejszy) pozwala kolonii wybrać, gdzie ułożyć czerw.

Zdjęcie Dinomyrmex gigas obok Messor structor dobrze pokazuje, dlaczego ten gatunek gra w innej lidze. U Dinomyrmex wszystko jest większe. Rozmiar formikarium, rozmiar areny, rozmiar zdobyczy, pojemność zbiornika na wodę. Planuj i licz koszty z tym pod uwagą.

Pielęgnacja w skrócie

• Temperatura: gniazdo 24-28°C, arena 26-30°C
• Wilgotność: gniazdo 75-85%, arena 65-75%
• Zimowanie: brak, prawdziwy gatunek tropikalny
• Pokarm: owady + woda z cukrem, 2-3 karmienia w tygodniu
• Tempo wzrostu: powolne, 50 robotnic w 1. roku, 200 w 3. roku, 500+ w 5. roku
• Trudność: zaawansowana, nie dla początkującego, ale i nie dla specjalisty
• Żądło: brak żądła, ale ugryzienie jest ostre; do obrony pryska kwasem mrówkowym

Jeśli wybierasz spośród gatunków-olbrzymów, Dinomyrmex gigas i Gigantiops destructor porównuje się najczęściej. Oba są duże, ale Dinomyrmex wygrywa czystym rozmiarem i widowiskowym czerwiem, a Gigantiops szybkością i złożonością zachowań.